Our MENTIONS
Our MENTIONS
Έρωτας
Τα άσπρα φτερά σου έρωτα
δροσολόγιζαν
χρόνια πολλά
τα άγουρα
κι αλέκιαστα κορμιά μας.
Ήσαν τα χρόνια τότε βλέπεις.
Οι νύχτες μας πολύ λαμπρές,
οι μέρες μας γεμάτες
και θαμπές.
Ήταν και τα μεσημέρια
που όλο πάθος με κοίταζες στα μάτια
και σφάλιζα πορτοπαράθυρα και χαραμάδες
να μην μπεις.
Κι ας πρόφερα ώρα την ώρα
γλυκόλογα
με το όνομά σου
στο όνομά σου.
Δοξολογούσαμε την παρουσία
ή την απουσία σου
σκάβοντας στα χώματα με
νύχια και με δόντια
στα παρτέρια της ψυχής μας
που σε έτρεφαν.
Έλεγα τότε
δεν μπορεί.
Μα εσύ μπορούσες.
Ήσουν εκεί
μέσα από τις πόρτες
που έκλειναν
πλέον οι άλλοι
για μένα.
Κι ας έκλειναν τα μάτια μου
κι ας στέρεψαν τα λόγια μου.
Τυφλή, μουγκή, ασάλευτη,
τσαλακωμένη, εσύ εκεί.
Ένας ωραίος πλάτανος,
που βάσταγε
στους κλώνους του
την λαβωμένη
πεταλούδα του.
Έκανες αέρα
με τα φύλλα σου
για να ισιώσουν τα φτερά μου.
Λίγο ατσούμπαλα,
λίγο αστεία
λίγο αταίριαστα μα ακατάπαυστα και πάντα εκεί.

Share:

Share on facebook
Share on twitter

More Posts