Πνοή

Δεν έχω ανάγκη την αγάπη σου.
Αγάπη μου είναι η μουσική.
Αυτή που μπαίνει μέσα μου,
αυτή που εισπνέω και εκπνέω.
Σαν την ανάσα μου μπορώ να πω.
Σαν την πρωινή αύρα και τον
θαλασσινό μπάτη που φυσάει
αναπάντεχα όμορφες μουσικές
μες
στο μυαλό μου.

Δεν έχω ανάγκη την αγάπη σου
γιατί η μουσική είναι αγάπη μου.
Μεγαλύτερη και πάνω από όλες τις
άλλες που θα μπορούσα να έχω.
Γεμίζει την σκέψη μου,
το συναίσθημά μου, την ζωή μου την ύπαρξή μου,
το ίδιο μου το κορμί.
Άνεμος γίνομαι έτσι κι εγώ,
ανάσα μιας στιγμής, ένας μικρός
θεός που με την πνοή μου την γεννώ.
Και με ξαναγεννά με την σειρά της.

Κι αν έχω κάτι ανάγκη είναι ο χρόνος.
Ο χρόνος που γίνεται ο ίδιος μουσική
και πλαίσιο και παλμός και με ταξιδεύει.
Μην μου μιλάς λοιπόν για αγάπη.
Αγάπη είμαι εγώ. Εδώ και τώρα.

Share on facebook
Share on twitter
More posts