Το κλειδί και το καπέλο, Α μέρος

Το κλειδί. Ο ήχος που έκανε σαν εισχωρούσε
μέσα στην πόρτα λίγο πριν ανοίξει, αρκούσε
για να σπείρει πολλές φορές την ημέρα τον φόβο μέσα μας.
Κοιτούσαμε πανικόβλητες τέσσερις γυναίκες
– μικρές και μεγάλες- ένα γύρο, όπου έπιανε
το μάτι μας και σκοτωνόμασταν να τρέξουμε
να το σιάσουμε. Είναι κλειστός ο θερμοσίφωνας,
κουρδισμένο το ρολόι της κουζίνας,
στεκόμαστε στο σωστό σημείο μακρυά από ρεύματα,
κάνουμε κάτι που περιμένει δίχως άλλο από εμάς;

Από τότε και πιο παλιά νοιώθω το κορμί μου σφιγμένο,
πονεμένο, τρομαγμένο.
Κι ο νους αδύναμος να γαληνέψει το κάθε τώρα μας.
Μείναμε και οι τέσσερις εκεί,
φαντάσματα αυτού που ήταν γραφτό να γίνουμε.

Απαγορεύονταν τα τηλεφωνήματα, η τηλεόραση,
η μουσική, η επαφή με συμμαθητές, το γέλιο,
η ανάπαυση και η ελεύθερη έκφραση.
Μας έβαζε τα μεσημέρια και του βγάζαμε
μια μια τις άσπρες τρίχες και γεμίζαμε νερό τον αφαλό του.
Όχι όλες. Εγώ και η Θέα.

Εγώ ήμουν πιο υπάκουη, στην αρχή πάντα.
Τα πρώτα είκοσι χρόνια.
Η Θεανώ αντιδρούσε από μικρή. Τι το θελε;
Στο τέλος αυτή τα πλήρωσε όλα. Άλλη ιστορία αυτή όμως.

Που λες, ένα του είχε ξεφύγει.
Τα βιβλία. Διάβαζα κι εγώ τα πάντα.
Λαίμαργα, βουλιμικά, για να πιαστώ, να ζήσω.
Κι όταν το κατάλαβε και τα απαγόρευσε,
ήταν πια αργά. Είχα ρίζες. Και τις εγκυκλοπαίδειες
που τότε κοσμούσαν κάθε καθωσπρέπει σπίτι.
Τουλάχιστον προς τα έξω.

Τα εν οίκω, μη εν δήμω μας έλεγε.
Και τον θαύμαζαν όλοι όσοι τον άκουγαν να παπαγαλίζει
το ένα μετά το άλλο τα αρχαία ρητά που τον βόλευαν.
Κι εμείς πονούσαμε σιωπηλά, που δεν βρέθηκε ένας,
έστω ένας να τον καταλάβει, να τον ξεσκεπάσει και να μας ελευθερώσει.
Κι όλοι μας ζήλευαν,
τέτοιον πατερούλη που είχαμε και κυρίως έπρεπε να το δείχνουμε,
πόσο τυχερές ήμασταν.
Η Γιαννούλα το πίστεψε για κάποια χρόνια πες πες.
Κι αυτή είναι μιαν άλλη ιστορία όμως.

Η γύμνια από την άλλη πλευρά ήταν κάτι που μας μπέρδευε πάντα.
Αυτοί μπορούσαν να γυρνάνε τα μεσημέρια γυμνοί,
μα εμείς ήμασταν ντυμένες χειμώνα καλοκαίρι σαν καλόγριες.
Με ρούχα δανεικά συνήθως.
Με εξαίρεση βέβαια τα καλοκαίρια που κάναμε
τόπλες μπάνιο στην θάλασσα με την παρέα του στην ερημιά.

Share on facebook
Share on twitter
More posts