Από το 2016 ακολουθώ ένα όνειρο: δυο φορές τον χρόνο με το αμάξι και το σκυλί μου κατεβαίνω από το Βερολίνο στην Ελλάδα, πηγαίνοντας από χωριό σε χωριό, ξεκινώντας αρχικά από την Κεντρική Ελλάδα, αλλά και κάποια άλλα επιλεγμένα μέρη όπως Χίο, Κρήτη και Μακεδονία. Σκοπός μου είναι να πάω όλο και πιο μακριά, μέχρι όπου με βγάλει. Ανεβαίνουμε σε βουνά, ακολουθούμε τα μελίσσια, μυρίζουμε τα βότανα, πιάνουμε τα τσαμπιά με τα σταφύλια, ακόμη πάνω στα αμπέλια. Μπαίνουμε στα οινοποιεία και πίνουμε από την κάνουλα κρασί, αλλά και από φιάλες λατρεμένες. Μιλάμε για τον πράσινο τρύγο, ανακαλύπτουμε άγρια αμπελοτόπια, ακούμε για νέα και παλιά τεχνάσματα, μαθαίνουμε για τα αγριογούρουνα και την πονηριά τους να ξεκλέψουν τους καρπούς και το κρυφτό του αμπελουργού με τον καιρό όλον τον χρόνο. Κατεβαίνουμε στους κάμπους και την θάλασσα, στα χωράφια περπατάμε με την λαχτάρα στο βλέμμα να είναι όλα αυτά που ανακαλύψαμε, ακριβώς έτσι όπως τα φανταστήκαμε. Κι άλλα κρασιά κι άλλα αμπέλια εκεί. Δίπλα στην θάλασσα, σε ιαματικές πηγές και σε πλαγιές. Μοσχαναθρεμένα δίπλα σε ελιές κι αρμυρίκια. Ελιές νυφούλες ασημοπράσινες και λαμπερές. Και μαζί με αυτά θαυμάζουμε φιστίκια και φρούτα και λαχανικά. Φρέσκα, γλυκά ή αλμυρά. Και ξανά κρασί.

Παίρνω μαζί μου τα ερωτεύσιμα, αυτά που σε πίνουν γλυκά, που πάντα θα θυμάσαι. Αυτά που σε καθιστούν απαιτητικό, τα λάγνα. Φέρνω μαζί μου αυτά, που πλάστηκαν για να γεννούνε στιγμές απόλαυσης, ηδονής, να γεννούν και να ξυπνούνε μνήμες. Και το ταξίδι συνεχίζεται. Από άκρη σε άκρη της Ευρώπης, από άκρη σε άκρη του κόσμου. Αυτή είναι μόνον η αρχή. Λαχταρώ να γίνουν τα κρασιά μας γνωστά κι ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την απόλαυσή τους.

Τα mooving crossroads, τα κινούμενα σταυροδρόμια είναι και συγκινητικά. Σταυροδρόμι η ίδια η Ελλάδα στο πέρασμα των αιώνων και των χιλιετιών, όρισε στα παιδιά της τούτο: ο δρόμος δεν είναι ένας. Αποφάσεις που πρέπει να παίρνονται αλλάζουν την πορεία όλης μας της ιστορίας. Η Ελλάδα άλλαξε πάλι κατεύθυνση με νέες παραγωγές, εξωστρέφεια, ποιοτικά προϊόντα. Καιρός να τα επικοινωνήσουμε.

 

Pin It on Pinterest